başak

Ayrıca bakınız: Başak

Türkçe

Köken

Eski Türkçe baş

Ad

başak (belirtme hâli başağı, çoğulu başaklar)

Başak

1. (tahıllar) Arpa, buğday, yulaf vb. ekinlerin tanelerini taşıyan kılçıklı başı
   • "Toprak üstünde ne tütün fidanı ne buğday başağı bırakmışlar." - Abdülhak Şinasi Hisar
2. (halk ağzı) Tarlalarda, bağlarda dökülmüş veya tek tük kalmış olan ürün
   • 2006: Fahri ERDİNÇ, 2006, Acı Lokma, sayfa 71 , Yordam Kitap

     "Güzün zeytin başağına gittiğimi de görseler ya."

Atasözleri

1. başak büyüdükçe boynunu eğer, boş başak dik durur, buğday başak verince orak pahaya çıkar

Kaynakça

Türk Dil Kurumuna göre "başak" maddesi

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: Ähre (de) d
• Bulgarca: клас (bg) e (klas)
• Danca: ask (da)
• Eski Türkçe: başak‎ (otk) (başak)
• Fince: tähkä (fi)
• İngilizce: spike (en)
• İsveççe: ax (sv)
• Kürtçe: simbil (ku)
• Lehçe: kłos (pl)
• Tatarca: başaq (tt)
• Yunanca: στάχυ (el) (stáchy)