aralıklı

Türkçe

Köken

aralık + -lı

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /a.ɾa.ɫɯkˈɫɯ/
• Heceleme: a‧ra‧lık‧lı

(ön ad): Fotoğrafta yaya geçidinin aralıklı (1) çizgileri görünüyor.

(ön ad): Aralıklı çekilmiş Ay fotoğrafları. (2) (belirteç): Fotoğrafçı bu görüntüyü elde etmek için fotoğrafları aralıklı çekmiş.

Ön ad

aralıklı

1. Birbirine bitişik olmayan, aralarında açıklık bulunan.
   • eş anlamlıları: aralı, fasılalı
2. (zaman) Zaman olarak aralarında mesafe olan.
   • eş anlamlısı: kesik
3. Dizgide kelimeler, harfler veya satırlar arasında açıklık olan.
   • eş anlamlısı: espaslı

Belirteç

aralıklı

1. Birbirlerinden ayrı olarak, arada boşluk bırakarak.
   • Gâni kızın içeriye dalmaması için kapıyı aralıklı tuttu, çöp kovasındaki ojeyi ve asetonu getirip verdi.

     — 2024, Eylem ATA GÜLEÇ, Yanımda Kal, Yapı Kredi Yayınları, s. 22

Çeviriler

ön ad

• Felemenkçe: inconsequent (nl)
• Fince: harvinainen (fi)
• İngilizce: intermittent (en)
• Kürtçe: firk (ku)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "aralıklı".
  TDK Özel Sözlük'te: aralıklı"