adi

Ayrıca bakınız: ADI, Adi, adı, ādi

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi عادى‎, Arapça عَادِى‎.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /aː.ˈdiː/
• Heceleme: a‧di

Ön ad

adi

1. kıymetsiz, kötü, sıradan, hiçbir özelliği olmayan

    Sonra redingot devri geldi ve redingot içinden yarı uşak, yarı kapı kulu, riyakâr, âdî bir nesil türedi. — Y. K. Karaosmanoğlu

2. (mecaz) alçak, aşağılık

    Bunlar çok âdî ve fena insanlardı. — R. N. Güntekin

3. (mecaz) bayağı

    Büyük bir nefretle bu âdî yalanı reddederim. — A. H. Çelebi

Kelime birliktelikleri

• adi adım,
• adi alıç,
• adi ardıç,
• adi cehri,
• adi ceviz,
• adi defter,
• adi fındık,
• adi huş,
• adi ilmek düğümü,
• adi kesir,
• adi kızılağaç,
• adi logaritma,
• adi ortaklık,
• adi suçlu,
• adi şirket,
• adi pirinç pilavı,
• adice,
• adilik,
• adiyken,
• adiyle,
• adiyse

Çeviriler

âdî

• Almanca: gemein (de), gewöhnlich (de)
• Arapça: عَادِى‎ (ar)
• Fince: tavallinen (fi)
• İsveççe: simpliferad (sv), vanlig (sv), ordinär (sv)
• Kürtçe: aman (ku), jirêzê (ku), remakî (ku), ketûber (ku), adî (ku)
• Norveççe: vanlig (no)
• Özbekçe: oddiy (uz)
• Rusça: обычный (ru) (obıçnıy), простой (ru) (prostoy)
• Türkçe:

  Osmanlı Türkçesi: عادى‎ (ota)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "adi".
  TDK Özel Sözlük'te: adi"

Azerice

Köken

Arapça عَادِى‎.

Söyleniş

• Heceleme: a‧di

Ön ad

adi

1. sıradan