Can

Ayrıca bakınız: CAN, Çan, can, çan

Türkçe

Köken

Farsça جان‎

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ˈd͡ʒan/
• Heceleme: Can

Özel ad

Can (belirtme hâli Can'ı)

1. Bir erkek ismi. varlığın hayatı, yaşamı anlamında, can, gönül, hayat, ruh, yaşayış

Çekimleme

Can adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	Can	Canlar
belirtme	Can'ı	Canları
yönelme	Can'a	Canlara
bulunma	Can'da	Canlarda
ayrılma	Can'dan	Canlardan
tamlayan	Can'ın	Canların

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	Can'ım	Canlarım
belirtme	Can'ımı	Canlarımı
yönelme	Can'ıma	Canlarıma
bulunma	Can'ımda	Canlarımda
ayrılma	Can'ımdan	Canlarımdan
tamlayan	Can'ımın	Canlarımın
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	Can'ın	Canların
belirtme	Can'ını	Canlarını
yönelme	Can'ına	Canlarına
bulunma	Can'ında	Canlarında
ayrılma	Can'ından	Canlarından
tamlayan	Can'ının	Canlarının
3. tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	Can'ı	Canları
belirtme	Can'ını	Canlarını
yönelme	Can'ına	Canlarına
bulunma	Can'ında	Canlarında
ayrılma	Can'ından	Canlarından
tamlayan	Can'ının	Canlarının
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	Can'ımız	Canlarımız
belirtme	Can'ımızı	Canlarımızı
yönelme	Can'ımıza	Canlarımıza
bulunma	Can'ımızda	Canlarımızda
ayrılma	Can'ımızdan	Canlarımızdan
tamlayan	Can'ımızın	Canlarımızın
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	Can'ınız	Canlarınız
belirtme	Can'ınızı	Canlarınızı
yönelme	Can'ınıza	Canlarınıza
bulunma	Can'ınızda	Canlarınızda
ayrılma	Can'ınızdan	Canlarınızdan
tamlayan	Can'ınızın	Canlarınızın
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	Can'ı	Canları
belirtme	Can'ını	Canlarını
yönelme	Can'ına	Canlarına
bulunma	Can'ında	Canlarında
ayrılma	Can'ından	Canlarından
tamlayan	Can'ının	Canlarının

Türetilmiş kavramlar

• Can'ca, Can'ken, Can'la, Can'sa, Cancı, Cancık, Canlı, Cansız
• Caner, Ercan, Gülcan, Gürcan