İçeriğe atla

çan

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: CAN, Can, Çan, can

Türkçe

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]

çan (belirtme hâli çanı, çoğulu çanlar)

Bir çan
  1. (aletler) İçinden sarkan tokmağının kenarlara vurmasıyla ses çıkaran madenden alet, kampana
     Harp gemisinde çan, düdük ve insan sesleri birbirine karıştı. Falih Rıfkı Atay

Çekimleme

[düzenle]

Deyimler

[düzenle]

Kelime birliktelikleri

[düzenle]

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

çancı,

Çeviriler

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]

Ek okumalar

[düzenle]

Gagavuzca

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Farsça chang

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: çan

çan

  1. (aletler) çan

Kaynakça

[düzenle]
  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki