Allah

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Osmanlı Türkçesi الله‎, o da Arapça (llāh). (Bir görüşe göre Arapça belirli tanımlık olan el edatı ve tanrı mânâsına gelen ilâh kelimesinin birleşmesiyle ortaya çıkmıştır. Daha çok yabancı yazarların gösterdiği bir temayüle göre Allah lafzı, Câhiliye Devri Arapları’nın putlarından olan el-Lât (اللات) veya Ârâmîce elâhâ (الاها) kelimelerinden alınmıştır.[1] Allah inancı dışındaki inançlara bağlı olanlar, Arapça konuşurken başka başka varlıklar veya putlar için ilâh kelimesini kullanabilmektedir. Allah ise bir özel isim olarak sadece İslâm inancındaki tek ve eşi benzeri olmayan yaratıcıyı ifade etmek üzere kullanılması bakımından ilâh kelimesinden farklıdır.)

Söyleniş[düzenle]

Özel ad[düzenle]

Allah (belirtme hâli Allah'ı, çoğulu Allah'lar)

  1. (İslâm) İslamiyet'e göre eşi benzeri olmayan tek yaratıcı
    De ki: Allah Ehad'dır. Allah Samet'tir. Hiç kimse ondan doğmamış ve o doğrulmamıştır. Eşi benzeri olmayan ilahtır.[2]

Çekimleme[düzenle]

Eş anlamlılar[düzenle]

Zıt anlamlılar[düzenle]

Üst kavramlar[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Deyimler[düzenle]

Kelime birliktelikleri[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "Allah"
  1. İslâm Ansiklopedisi, Allah maddesi
  2. İhlâs Sûresi, Kur'ân-ı Kerîm (112 : 1-4)

Ek okumalar[düzenle]

Almanca[düzenle]

Köken[düzenle]

Arapça (llāh)

Söyleniş[düzenle]

Özel ad[düzenle]

Allah e (tamlayan hâli Allahs, çoğulu yok)

  1. (İslâm) Allah

Azerice[düzenle]

Köken[düzenle]

Arapça (llāh).

Söyleniş[düzenle]

  • Heceleme: Al‧lah

Özel ad[düzenle]

Allah

  1. (İslâm) Allah, Hak

İsveççe[düzenle]

Köken[düzenle]

Arapça (llāh).

Söyleniş[düzenle]

  • Heceleme: Al‧lah

Özel ad[düzenle]

Allah g

  1. (İslâm) Allah

Norveççe[düzenle]

Köken[düzenle]

Arapça (llāh).

Söyleniş[düzenle]

  • Heceleme: Al‧lah

Özel ad[düzenle]

Allah e

  1. (İslâm) Allah