yaban

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

yaban (belirtme hâli yabanı, çoğulu yabanlar)

[1] (coğrafya) insan yaşamayan ıssız yer
[2] kendi kendine yetişen bitki
Yaban sarımsağı.
[3] aile ocağından uzak olan yer
Az değildir varmadan senin gibi yurduna. Post verenler yabanın hayduduna, kurduna. - F. N. Çamlıbel
[4] yabancı, el, yerli halktan olmayan kimse
Yerliler bize yaban derler ve aramıza katılmazlardı. - F. R. Atay

Köken[düzenle]

Farsça

Deyimler[düzenle]

yaban arısı

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "yaban"

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] vahşi olan, evcil olmayan canlı
Yaban keçisi. Yaban kedisi.
[2] ıssız
Yalnız, yaban ormanda yaşayan yerliler bu zehrin ilacını bilirler. - F. R. Atay

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] biyaban, taşra, harc, sahra, yat adam, hamun
[2] yogan aş

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

yaban

[1] yaban

Köken[düzenle]

[1] Farsça yâbân

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki