çepel

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

çepel (belirtme hâli çepeli, çoğulu çepeller) çepel -li

[1] kir, bulaşık, çamur, pislik
[2] ürüne karışmış yabancı madde
Üzümün çepelini ayıkladı.
[3] çalı çırpı

Kaynakça[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Ön ad[düzenle]

çepel (karşılaştırma daha çepel, üstünlük en çepel)

[1] bozuk, kapalı
Şu saatte kar yağıyordur, daha fenası hava çepeldir, sokaklar çamurludur. - R. H. Karay

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

çepel

[1] çepel

Köken[düzenle]

[1] Eski Türkçe chänt

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki