yorgun

Türkçe

Köken

yorulmak + -gun

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /joɾˈɡun/
• Heceleme: yor‧gun

Ön ad

yorgun

Yorgun adam, dinleniyor.

1. Çalışma vb. sebeplerle beden veya zihin etkinliği yavaşlayan, yorulmuş olan
   • Yorgun olamazdım çok uzaklardaydı yurdum çünkü

     — 2016, İsmet ÖZEL, Erbain, TİYO, s. 23

Atasözleri

• yorgun eşeğin çüş canına minnet

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: ermüdet (de), müde (de)
• Azerice: yorğun (az)
• Eski Türkçe: aruk‎ (otk) (aruk)
• İngilizce: tired (en), weary (en)
• İsveççe: däven (sv), trött (sv)
• Norveççe: trett (no), trøtt (no)
• Tatarca: arığan (tt)
• Türkmence: ýadaw (tk)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "yorgun".
  TDK Özel Sözlük'te: yorgun"