yemiş

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /je.ˈmiʃ/
• Heceleme: ye‧miş

Ad

yemiş (belirtme hâli yemişi, çoğulu yemişler)

1. (bitki anatomisi, meyveler, yiyecekler) meyve

   zıt anlamlılar: balık, et, sebze, süt

    Ben biraz zeytin, biraz salata, biraz patates, biraz da yemişle doyarım. — B. Felek

2. incir

Çekimleme

yemişin çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	yemiş	yemişler
belirtme	yemişi	yemişleri
yönelme	yemişe	yemişlere
bulunma	yemişte	yemişlerde
ayrılma	yemişten	yemişlerden
tamlayan	yemişin	yemişlerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	yemişim	yemişlerim
belirtme	yemişimi	yemişlerimi
yönelme	yemişime	yemişlerime
bulunma	yemişimde	yemişlerimde
ayrılma	yemişimden	yemişlerimden
tamlayan	yemişimin	yemişlerimin
2. tekil (senin)
yalın	yemişin	yemişlerin
belirtme	yemişini	yemişlerini
yönelme	yemişine	yemişlerine
bulunma	yemişinde	yemişlerinde
ayrılma	yemişinden	yemişlerinden
tamlayan	yemişinin	yemişlerinin
3. tekil (onun)
yalın	yemişi	yemişleri
belirtme	yemişini	yemişlerini
yönelme	yemişine	yemişlerine
bulunma	yemişinde	yemişlerinde
ayrılma	yemişinden	yemişlerinden
tamlayan	yemişinin	yemişlerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	yemişimiz	yemişlerimiz
belirtme	yemişimizi	yemişlerimizi
yönelme	yemişimize	yemişlerimize
bulunma	yemişimizde	yemişlerimizde
ayrılma	yemişimizden	yemişlerimizden
tamlayan	yemişimizin	yemişlerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	yemişiniz	yemişleriniz
belirtme	yemişinizi	yemişlerinizi
yönelme	yemişinize	yemişlerinize
bulunma	yemişinizde	yemişlerinizde
ayrılma	yemişinizden	yemişlerinizden
tamlayan	yemişinizin	yemişlerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	yemişi	yemişleri
belirtme	yemişini	yemişlerini
yönelme	yemişine	yemişlerine
bulunma	yemişinde	yemişlerinde
ayrılma	yemişinden	yemişlerinden
tamlayan	yemişinin	yemişlerinin

Alt kavramlar

• (bitki anatomisi, meyveler, yiyecekler): kuru yemiş

Türetilmiş kavramlar

• yemişçe,
• yemişçi,
• yemişçik,
• yemişken,
• yemişle,
• yemişli,
• yemişse,
• yemişsi,
• yemişsiz

Çeviriler

yemiş

• Almanca: Frucht (de) d
• İngilizce: fruit (en)

Eylem

yemiş

1. yemek sözcüğünün bildirme kipi belirsiz geçmiş zaman basit üçüncü tekil şahıs olumlu çekimi

   zıt anlamlısı: yememiş

Atasözleri

• Dut yemiş bülbüle dönmek
• Maymun yoğurdu yemiş, artığını ayının yüzüne sürmüş

Azerice

Söyleniş

• Heceleme: ye‧miş

Ad

yemiş

1. (kabakgiller, meyveler) kavun

Kırım Tatarcası

Söyleniş

• Heceleme: ye‧miş

Ad

yemiş

1. (bitki anatomisi, yiyecekler) meyve, yemiş

Zazaca

Ad

1. (yiyecekler) yiyecek

   eş anlamlısı: werde