İçeriğe atla

telefon

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: Telefon

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi تلفون (telefon) sözcüğünden devralındı, Fransızca téléphone sözcüğünden; télé- + -phone, Eski Yunanca τῆλε (têle) + φωνή (phōnḗ).

Söyleniş

[düzenle]
Çeşitli telefonlar (2)

telefon (belirtme hâli telefonu, çoğulu telefonlar)

  1. (telefonculuk) Konuşmaları ileten ve yansıtan düzenek
  2. Birbirinden uzakta bulunan kişilerin konuşmasını sağlayan aygıt.
    • Mesela hep aynı saatlerde telefon çalardı
  3. Telefon aracılığıyla yapılan görüşme.
    • Daha önce telefonda söylediğim gibi bu aralar galeride çok vakit geçirmem gerekiyor.
      — Esra PEKİN, 2011, Lilith, s. 29, Sel Yayıncılık

Çekimleme

[düzenle]

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

telefon etmek, telefon açmak, telefon diplomasisi, telefon direği, telefon hattı, telefon ihbarlı, telefon kabini, telefon kartı, telefon kulübesi, telefon operatörü, telefon rehberi, telefon santrali, telefon sapığı, akıllı telefon, ankesörlü telefon, kartlı telefon, kontörlü telefon, kutulu telefon, mobil telefon, radyotelefon, sabit telefon, telsiz telefon, araç telefonu, cep telefonu, el telefonu

Çeviriler

[düzenle]
çeviriler

Kaynakça

[düzenle]

Arnavutça

[düzenle]

telefon

  1. (telefonculuk) telefon

Azerice

[düzenle]

telefon

  1. (telefonculuk) telefon

Çekçe

[düzenle]

telefon

  • (telefonculuk) telefon

Danca

[düzenle]

telefon

  1. (telefonculuk) telefon

Estonca

[düzenle]

telefon

  1. (telefonculuk) telefon

Karakalpakça

[düzenle]

telefon

  1. (telefonculuk) telefon

Kuzey Kürtçe

[düzenle]

telefon ?

  1. (telefonculuk) telefon

Vepsice

[düzenle]

telefon

  1. (telefonculuk) telefon