tafta

Türkçe

Köken

1. Farsça

Ad

tafta (belirtme hâli taftayı, çoğulu taftalar)

1. (kumaş) Bir tür sert, ipekli kumaş.
   • Şalvarın üst kısmı var, buna ceket diyorlar. Pembe taftanın üzerine sırma ile dokunarak kıvrımlı kordelâ biçiminde desen yapılmıştır.

     — Ekmel İZDEM, 1944, Dünkü - Bugünkü Akhisar, s. 97, Ülkü Basımevi

Ön ad

tafta (karşılaştırma daha tafta, üstünlük en tafta)

1. Bu kumaştan yapılmış.

Çeviriler

ad

• Fince: tafti (fi)
• İngilizce: taffeta (en)

Çeviriler

ön ad

• Fince: taftinen (fi)