saya
Türkçe
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]Ad
[düzenle]saya (belirtme hâli sayayı, çoğulu sayalar)
- (ayak giyimi) Ayakkabının yumuşak olan üst bölümü
- (halk ağzı) Gebe koyunların karnındaki yavru yüz günlük olduğunda çobanların yaptığı tören.
- (yapılar, halk ağzı) Yayla ve kırlarda hayvanlar için yapılan üstü samanla örtülü yer:
- Ama ne gariptir ki gece boyu yağan kar her yeri kaplamış, sert tipiden göz gözü görmez, yol iz bilinmez olmuştu. Ağaçlarda kuşlar, kümeste tavuklar, sayalarda koyunlar donup kalmıştı.— 2026, Salim NİZAM, “Hacı Yusuf'un Seksen Bir Gecesi”, Türk Dili, 892. sayı, s. 15
- (giyim) Kadın giysisi
- (giyim) İş önlüğü
- (dokuma) Elde bükülen pamuktan dokunmuş üst giysisi
- "Sırtına giymiş sıkma sayayı / Yedeğine almış ağca mayayı" - Halk türküsü
Çekimleme
[düzenle]Kaynakça
[düzenle]Endonezce
[düzenle]Adıl
[düzenle]saya
Malayca
[düzenle]Adıl
[düzenle]saya
Ternate dili
[düzenle]Ad
[düzenle]saya
Kategoriler:
- Türkçe 2 heceli sözcükler
- Türkçe IPA okunuşu olan sözcükler
- Türkçe sözcükler
- Türkçe adlar
- Türkçede ayak giyimi
- Türkçe halk ağzı
- Türkçede yapılar
- Türkçe mecmuadan tanıklıklar
- Türkçede giyim
- Türkçede dokuma
- Endonezce sözcükler
- Endonezce adıllar
- Malayca sözcükler
- Malayca adıllar
- Ternate dili sözcükler
- Ternate dili adlar