saufen

Almanca

Köken

Orta Yüksek Almanca sūfen, Eski Yüksek Almanca sūfan (“emmek, höpürdetmek, sıkmak”), o da Proto Cermence "* sūpanan" kelimesinden gelir.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): [ˈzaʊ̯fn̩], [ˈzaʊ̯fm̩]

• Ses

  (dosya)

  ,

  Ses

  (dosya)

• Kafiyeler: -aʊ̯fn̩
• Kafiyeler: -, -sau, -fen

Eylem

saufen (güçlü, üçüncü tekil şahıs şimdiki zaman säuft, geçmiş zaman soff, geçmiş zaman ortacı gesoffen, yardımcı eylem haben)

1. (geçişli) içmek (hayvanlarda)

    Die Kühe saufen aus dem Trog. — İnekler yalaktan su içer/içiyor.

    Es trinkt der Mensch, es säuft das Pferd – und manchmal ist es umgekehrt. — Adam içer, at içer – ve bazen tam tersi olur.

2. (geçişsiz, günlük konuşma) çokça içmek, kafayı çekmek

    Es trinkt der Mensch, es säuft das Pferd – und manchmal ist es umgekehrt. — Adam içer, at içer – ve bazen tam tersi olur.

    Weißt du was: Der Meyer säuft! — Biliyor musun: Meyer çok içiyor/kafayı çekiyor!

3. (geçişsiz, günlük konuşma) alkol içmek

    Sollen wir saufen gehen? — İçmeye gidelim mi?

Eş anlamlılar

• trinken

Zıt anlamlılar

• (içmek): fressen

Deyimler

• (kafayı çekmek): jemanden unter den Tisch saufen, saufen wie ein Loch

Türetilmiş kavramlar

• (isim): Saufen
• (içmek: fiiller): absaufen, ansaufen, aussaufen, ersaufen, wegsaufen
• (kafayı çekmek: isimler): Saufabend, Saufaus, Saufbold, Saufdruck, Säufer, Sauferei, Saufgelage, Saufgesellschaft, Saufgurgel, Saufhals, Saufkumpan, Saufloch, Saufmaschine, Saufnase, Sauforgie, Sauftour, Suff
• (kafayı çekmek: fiiller): sich besaufen, durchsaufen, totsaufen, versaufen, vollsaufen, weitersaufen

Kaynaklar

• “saufen”, Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache
• “saufen”, Duden