İçeriğe atla

oyuk

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[değiştir]

oyuk (belirtme hâli oyuğu, çoğulu oyuklar)

  1. oyulmuş, içi boş ve çukur olan yer
    Birbirine karışmış nal oyuklarından gündüz beş on kişilik bir devriyenin geçip gittiği anlaşılıyordu. -F. R. Atay

Çeviriler

[değiştir]

Kaynakça

[değiştir]

Çağatayca

[değiştir]
[1] oyulmuş, şikaf

Eski Türkçe

[değiştir]
Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.
[1] hayal
[2] belge
[3] bostan höyügü

Kaynakça

[değiştir]
  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.