oyuk

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

oyuk (belirtme hâli oyuğu, çoğulu oyuklar) oyuk -ğu

[1] oyulmuş, içi boş ve çukur olan yer
Birbirine karışmış nal oyuklarından gündüz beş on kişilik bir devriyenin geçip gittiği anlaşılıyordu. -F. R. Atay

Köken[düzenle]

Türkçe

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "oyuk"

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] oyulmuş, şikaf

Eski Türkçe[düzenle]

[düzenle]

[1] hayal
[2] belge
[3] bostan höyügü

Kaynakça[düzenle]

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.