namussuz

Türkçe

Köken

namus + -suz

Söyleniş

• IPA^(anahtar): naːmusˈsuz
• Heceleme: na‧mus‧suz

Zıt anlamlılar

• namuslu

Belirteç

namussuz

1. Ahlak kurallarına uygun davranmayarak, ahlak kurallarını çiğneyerek
   • Namussuz olmamak için harcamış herif kendini

     — Pınar KÜR, 2004, Küçük Oyuncu, s. 164, Everest Yayınları

Çeviriler

namuslu

• Fince: epärehellisesti (fi)
• Kürtçe: bênamûs (ku), şût (ku)

Ön ad

namussuz (karşılaştırma daha namussuz, üstünlük en namussuz)

1. ahlâk kurallarına uygun olarak davranmayan, ahlâk kurallarını çiğneyen

   Namussuzun üstüne çullanıvermişler. Bir, iki derken makinesini paralamışlar, kendisini de sanırsam. - N. Hikmet

Çeviriler

namuslu

• Fince: epärehellinen (fi)
• İngilizce: dishonest (en)
• Kürtçe: bênamûs (ku)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "namussuz" maddesi