men

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın men menler
Belirtme (-i) meni menleri
Yönelme (-e) mene menlere
Bulunma (-de) mende menlerde
Çıkma (-den) menden menlerden
Tamlayan menin menlerin

men -ni

[1] yasaklama, izin vermeme

Köken

[1] Arapça مَنْ

Haitice[düzenle]

[düzenle]

[1] (anatomi) el

İngilizce[düzenle]

[düzenle]

[1] (çoğul) Erkekler

Heceleme

men

Köken

İngilizce man'in çoğul hâli

Karaçay Balkarca[düzenle]

Adıl[düzenle]

[1] (kişi adılları) ben

Kırım Tatarca[düzenle]

Adıl[düzenle]

[1] (kişi adılları) ben

Bağlaç[düzenle]

[1] ile, kelimenin sonuna geldiğinde birliktelik, beraberlik, araç, neden veya durum anlatan cümleler yapmaya yarayan ad
[2] ile, cümle içinde aynı görevde bulunan iki ögeyi birbirine bağlamaya yarayan ad

Eş anlamlılar

[1] man
[2] nen

Örnekler

[1] Alimen ketecekmen. : Ali ile gideceğim.
[2] Alimen Asan yasadı. : Ali ile Hasan yaptı.

Açıklamalar İnce ünlüler ile "men", kalın ünlüler ile "man" kullanılır.


Kumanca[düzenle]

Adıl[düzenle]

[1] (kişi adılları) ben

Osmanlıca[düzenle]

Adıl[düzenle]

[1] o kimse ki, yahut, kimi, kim, kim ki

Yazılışlar

Eski Yazı: من

Köken

Arapça

Özbekçe[düzenle]

Adıl[düzenle]

[1] (kişi adılları) ben

Türkmence[düzenle]

Adıl[düzenle]

[1] (kişi adılları) ben

Şorca[düzenle]

Adıl[düzenle]

[1] (kişi adılları) Ben.

Volapük dili[düzenle]

[düzenle]

[1] insan