men

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: mən

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Osmanlı Türkçesi منع (men'), Arapça مَنْع (menʿ)

[düzenle]

men (belirtme hâli meni, çoğulu menler)

  1. yasaklama, izin vermeme

Çekimleme[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

İlgili sözcükler[düzenle]

Haitice[düzenle]

[düzenle]

men

  1. (anatomi) el

İngilizce[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

  • men

Köken[düzenle]

man'in çoğul hâli

[düzenle]

men (çoğulu mens)

  1. Çoğul ad çekimi. Erkekler

Karaçay Balkarca[düzenle]

Adıl[düzenle]

  1. ben

Kırım Tatarca[düzenle]

Adıl[düzenle]

  1. ben

Bağlaç[düzenle]

  1. ile, kelimenin sonuna geldiğinde birliktelik, beraberlik, araç, neden veya durum anlatan cümleler yapmaya yarayan ad
    Alimen ketecekmen. : Ali ile gideceğim.
  2. ile, cümle içinde aynı görevde bulunan iki ögeyi birbirine bağlamaya yarayan ad
    Alimen Asan yasadı. : Ali ile Hasan yaptı.

Açıklamalar[düzenle]

İnce ünlüler ile "men", kalın ünlüler ile "man" kullanılır.

Eş anlamlılar[düzenle]

  • (beraberlik): man
  • (iki ögeyi bağlayan): nen

Kumanca[düzenle]

Adıl[düzenle]

  1. ben

Osmanlı Türkçesi[düzenle]

Farklı yazılışlar[düzenle]

Köken[düzenle]

Arapça

Adıl[düzenle]

  1. o kimse ki, yahut, kimi, kim, kim ki

Özbekçe[düzenle]

Adıl[düzenle]

  1. ben

Türkmence[düzenle]

Adıl[düzenle]

  1. ben

Şorca[düzenle]

Adıl[düzenle]

  1. Ben.

Volapük dili[düzenle]

[düzenle]

men

  1. insan