kuma
Görünüm
Türkçe
[düzenle]Köken
[düzenle]Eski Türkçe Orta Türkçe [alfabe isteniyor] (kuma, “cariye, erkeğin ikinci karısı”) sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Eski Türkçe aynı anlama gelen [alfabe isteniyor] (küni) veya [alfabe isteniyor] (küŋ) sözcüğü ile eş kökenlidir. Eski Türkçe sözcük Orta Farsça [alfabe isteniyor] (knīg) veya [alfabe isteniyor] (kanīg, “kız”) sözcüğünden alıntıdır.
Söyleniş
[düzenle]Ad
[düzenle]kuma (belirtme hâli kumayı, çoğulu kumalar)

- (evlilik, kadın) Erkeğin resmî nikâhlı eşiyle aynı evde yaşayan, nikâhlı olmayan diğer eşi; ortak.
- Orada kimseyi kıskanmamışken bu sonuncu kumasını büyük mesele yaptı. - Refik Erduran
Çekimleme
[düzenle]
Çeviriler
[düzenle]Türetilmiş kavramlar
[düzenle]Kaynakça
[düzenle]- Türk Dil Kurumuna göre "kuma" maddesi
- Kubbealtı Lugatı: "KUMA"
- Nişanyan Sözlük'te: kuma maddesi
Ek okumalar
[düzenle]- Vikipedi'de kuma