İçeriğe atla

kuma

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Eski Türkçe Orta Türkçe [alfabe isteniyor] (kuma, cariye, erkeğin ikinci karısı) sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Eski Türkçe aynı anlama gelen [alfabe isteniyor] (küni) veya [alfabe isteniyor] (küŋ) sözcüğü ile eş kökenlidir. Eski Türkçe sözcük Orta Farsça [alfabe isteniyor] (knīg) veya [alfabe isteniyor] (kanīg, kız) sözcüğünden alıntıdır.

Söyleniş

[düzenle]

kuma (belirtme hâli kumayı, çoğulu kumalar)

Adam, eşi ve kumasıyla beraberce dans ediyor.
  1. (evlilik, kadın) Erkeğin resmî nikâhlı eşiyle aynı evde yaşayan, nikâhlı olmayan diğer eşi; ortak.
    • Orada kimseyi kıskanmamışken bu sonuncu kumasını büyük mesele yaptı. - Refik Erduran

Çekimleme

[düzenle]


Çeviriler

[düzenle]

çeviriler

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

kuma olmak

Kaynakça

[düzenle]

Ek okumalar

[düzenle]

Çağatayca

[düzenle]
  1. kul, cariye, halayk, bende