kopuk

Türkçe

Ön ad

kopuk

1. kopmuş

   Kopuk düğme.

2. (mecaz) toplum kurallarına aldırmayan erkek, işsiz güçsüz, serseri
   • Eski huylarını geri çağırdı, üstelik içkiye başladı, etrafına birkaç kopuk arkadaş topladı.

     — 2024, Mustafa KUTLU, Başkanın Adamları, Dergâh Yayınları, s. 22

Kaynakça

TDK Türkçe Sözlük'te: "kopuk".
TDK Özel Sözlük'te: kopuk"