İçeriğe atla

karga

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]

Köken 1

[düzenle]

Eski Türkçe

karga (belirtme hâli kargayı, çoğulu kargalar)

Karga (1)
  1. (kargagiller, kuşlar) kargagiller familyasından, iri yapılı, düz gagalı, pençeli, tüyleri çoğunlukla siyah, yüksek ve rahatsız edici sesli kuş. (Corvus)
    • Kabil'e önce toprağı kazmayı, sonra ölüsünü içine koyu üzerini kapamayı, yanında getirdiği ölü kargayı sükunetle gömerek anlatan bir karga değil miydi?
      — 2011, Esra PEKİN, Lilith, Sel Yayıncılık

Köken 2

[düzenle]

İtalyanca carga sözcüğünden

karga (belirtme hâli kargayı, çoğulu kargalar)

  1. Bir şeyin asıl durumunu yitirerek baş aşağı olması.
  2. (denizcilik)Yelkenleri toplama.

Çekimleme

[düzenle]


Atasözleri
[düzenle]
Deyimler
[düzenle]

karga bokunu yemeden, kargadan başka kuş tanımamak, karga gibi,

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

kargabeyni, kargaburnu, karga burun, kargabüken, kargadelen, karga düleği, kargasekmez, karga yürüyüşü, alacakarga, alakarga, ıslak karga, karakarga, küçük karga, çeltikkargası, ekin kargası, kestane kargası, leş kargası, teneşir kargası

Çekimleme

[düzenle]
Deyimler
[düzenle]

karga etmek

Sözcük birliktelikleri
[düzenle]

karga tulumba

Çeviriler
[düzenle]
Kuş

Kaynakça

[düzenle]
  • Kubbealtı Lugatı'nda "KARGA :"
  • Nişanyan Sözlük'te: karga.

Ek okumalar

[düzenle]

Kumanca

[düzenle]

Eylem

[düzenle]

karga

  1. lanetlemek
  2. beddua etmek, ilenmek