İçeriğe atla

karga

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]

Köken 1

[düzenle]

Eski Türkçe

karga (belirtme hâli kargayı, çoğulu kargalar)

Karga (1)
  1. (kargagiller, kuşlar) kargagiller familyasından, iri yapılı, düz gagalı, pençeli, tüyleri çoğunlukla siyah, yüksek ve rahatsız edici sesli kuş. (Corvus)
Atasözleri
[düzenle]
Deyimler
[düzenle]

karga bokunu yemeden, kargadan başka kuş tanımamak, karga gibi,

Sözcük birliktelikleri
[düzenle]

kargabeyni, kargaburnu, karga burun, kargabüken, kargadelen, karga düleği, kargasekmez, karga yürüyüşü, alacakarga, alakarga, ıslak karga, karakarga, küçük karga, çeltikkargası, ekin kargası, kestane kargası, leş kargası, teneşir kargası

Köken 2

[düzenle]

İtalyanca carga sözcüğünden

karga (belirtme hâli kargayı, çoğulu kargalar)

  1. Bir şeyin asıl durumunu yitirerek baş aşağı olması.
  2. (denizcilik)Yelkenleri toplama.

Çekimleme

[düzenle]
Deyimler
[düzenle]

karga etmek

Sözcük birliktelikleri
[düzenle]

karga tulumba

Çeviriler
[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]


Eski Türkçe

[düzenle]
Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Eylem

[düzenle]
  1. (hayvanlar, kuşlar, kargagiller) karga

Karaçay Balkarca

[düzenle]
Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Eylem

[düzenle]
  1. beddua etmek, ilenmek
  2. lanet etmek

Kumanca

[düzenle]

Eylem

[düzenle]

karga

  1. lanetlemek
  2. beddua etmek, ilenmek