imam

Ayrıca bakınız: Imam

Türkçe

Köken

Arapça إمام‎ (ˀimām, “önde duran, önder, namazda öncülük eden”) sözcüğünden. Bu sözcük Arapça أمّ‎ (ˀamma, “gitti, vardı, önden gitti”) fiilinin fiˁāl veznidir.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /iˈmam/
• Heceleme: i‧mam

Ad

imam (belirtme hâli imamı, çoğulu imamlar)

İmam en önde. (1)

1. (İslam, meslekler) Cemaatle kılınan namazlarda en önde duran ve namaz kılınırken kendisine uyulan kimse.
2. (İslam) Müslümanlıkta mezhep kuran kimse.
3. (İslam, ünvanlar) Muhammed'den sonra onun vekilliği görevini üzerine alan halifelere verilen ünvan.
4. (İslam, politika) Bazı küçük İslam devletlerinde devlet başkanı.
5. (İslam, ünvan) Dördüncü halife Ali’nin soyundan gelen ve onun vekili kabul edilen kişilerin ünvanı.
   • Diğer taraftan Hazreti Ali'nin soyun­dan gelenler, Hazreti Ali'nin soyunu korumak ve onun düşüncelerini yaşat­mak için, bu "soyun" yani peşpeşe ge­len 11 imam etrafında toparlandı...

     — Nihat GENÇ, 1998, “Hanefiler Zor Durumda”, Öküz, 45. sayı, s. 5
6. (mecaz) En önde bulunan kimse.

Çekimleme

imam adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	imam	imamlar
belirtme	imamı	imamları
yönelme	imama	imamlara
bulunma	imamda	imamlarda
ayrılma	imamdan	imamlardan
tamlayan	imamın	imamların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	imamım	imamlarım
belirtme	imamımı	imamlarımı
yönelme	imamıma	imamlarıma
bulunma	imamımda	imamlarımda
ayrılma	imamımdan	imamlarımdan
tamlayan	imamımın	imamlarımın
2. tekil (senin)
yalın	imamın	imamların
belirtme	imamını	imamlarını
yönelme	imamına	imamlarına
bulunma	imamında	imamlarında
ayrılma	imamından	imamlarından
tamlayan	imamının	imamlarının
3. tekil (onun)
yalın	imamı	imamları
belirtme	imamını	imamlarını
yönelme	imamına	imamlarına
bulunma	imamında	imamlarında
ayrılma	imamından	imamlarından
tamlayan	imamının	imamlarının
1. çoğul (bizim)
yalın	imamımız	imamlarımız
belirtme	imamımızı	imamlarımızı
yönelme	imamımıza	imamlarımıza
bulunma	imamımızda	imamlarımızda
ayrılma	imamımızdan	imamlarımızdan
tamlayan	imamımızın	imamlarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	imamınız	imamlarınız
belirtme	imamınızı	imamlarınızı
yönelme	imamınıza	imamlarınıza
bulunma	imamınızda	imamlarınızda
ayrılma	imamınızdan	imamlarınızdan
tamlayan	imamınızın	imamlarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	imamı	imamları
belirtme	imamını	imamlarını
yönelme	imamına	imamlarına
bulunma	imamında	imamlarında
ayrılma	imamından	imamlarından
tamlayan	imamının	imamlarının

Atasözleri

• cami ne kadar büyük olsa imam bildiğini okur
• cami ne kadar büyük olsa imam gene bildiğini okur
• deli deliden hoşlanır, imam ölüden
• imam evinden aş, ölü gözünden yaş çıkmaz
• imam osurursa cemaat sıçar
• sonradan imam olanın camiye sığmaz sesi; sonradan kadın olanın hamama sığmaz

Deyimler

imama uymak

Türetilmiş kavramlar

imambayıldı, imamevi, imamkayığı, imam nikâhı, imamsuyu, başimam, köy imamı, mahalle imamı

Çeviriler

İslamda din adamı

• Almanca: Vorbeter (de) e, Vorbeterin (de) d; Imam (de) e
• Azerice: imam (az)
• İngilizce: imam (en)
• İsveççe: imam (sv) g

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "imam" maddesi
• Kubbealtı Lugatı: "İMAM"
• Nişanyan Sözlük'te: imam maddesi

Ek okumalar

• Vikipedi'de imam