hür

Ayrıca bakınız: hur, húr

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi حر‎ (hürr) sözcüğünden devralındı, Arapça حُر‎ (ḥur).

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ˈhyɾ/
• Heceleme: hür

Eş anlamlılar

• özgür

Belirteç

hür

1. herhangi bir tahdide, zorlamaya, şarta bağlı olmayan, serbest şekilde

Ön ad

hür

1. esir/mahpus olmayan

    Fikri hür, irfanı hür, vicdanı hür bir şairim. — T. Fikret

Kelime birliktelikleri

• Hür Suriye Ordusu

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "hür".
  TDK Özel Sözlük'te: hür"