İçeriğe atla

esir

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]
  1. Arapça اسير (ar) (esîr)

esir (belirtme hâli esiri, çoğulu esirler)

Esir (1)
  1. tutsak
    • "Meyhaneden çıktığında sarhoş kafayla bir esir gemisine binmiş, güvertede sızıp kalmıştı." - İhsan Oktay Anar
  2. köle
  3. (mecaz) ir düşünceye veya bir kimseye körü körüne bağlı olan kimse.
    • Onun güzelliğinin esiri oldular.

Köken 2

[düzenle]
  1. Arapça

esir (belirtme hâli esiri, çoğulu esirler)

  1. (fizik) Atomlar arasındaki boşluğu ve bütün evreni doldurduğu varsayılan, ağırlığı olmayan, ısı ve ışığı ileten töz.

Çekimleme

[düzenle]

Deyimler

[düzenle]

esir almak, esir düşmek, esir etmek, esir olmak, esir yatmak

Sözcük birliktelikleri

[düzenle]

esir almaca, esir kampı, esir pazarı


Çeviriler

[düzenle]

Gagavuzca

[düzenle]

esir

  1. esir

Köken

[düzenle]
  1. Arapça

Kaynakça

[düzenle]
  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Karaçay Balkarca

[düzenle]
Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Eylem

[düzenle]
  1. sarhoş olmak

Kumanca

[düzenle]

Eylem

[düzenle]

esir

  1. sarhoş olmak