hüküm

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın hüküm hükümler
Belirtme (-i) hükümü hükümleri
Yönelme (-e) hüküme hükümlere
Bulunma (-de) hükümde hükümlerde
Çıkma (-den) hükümden hükümlerden
Tamlayan hükümün hükümlerin

hüküm -mü

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın hüküm hükümler
Belirtme (-i) hükmü hükümleri
Yönelme (-e) hükme hükümlere
Bulunma (-de) hükümde hükümlerde
Çıkma (-den) hükümden hükümlerden
Tamlayan hükmün hükümlerin

hüküm -mü

[1] [[{{{2}}}#Şablon:dil:hukuk|{{{2}}}]] [[:hukuk:{{{2}}}|(hukuk)]] yargı
[2] egemenlik, hâkimiyet
[3] değer, aynı veya benzer vasıf
[4] geçerlilik, önem
[5] karar

Söyleniş

/hyˈkym/, çoğulu /hykymˈleɾ/

Heceleme

hü·küm, çoğulu hü·küm·ler

Çeviriler

Türk lehçeleri

Örnekler

[1] Hükmü doğru ve pek de yerinde olamazdı. - F. R. Atay
[1] Sebebin hususiyeti, hükmün umumiyetine mânî değildir. (Ehl-i Sünnet, Fıkhî esas)
[3] Kocabaş Kazasker, gerçekten Sultan Mahmut'un göz bebeği hükmündeymiş. - R. N. Güntekin
[4] Bu işin ne hükmü var?

Türetilmiş kavramlar

[1] hükümce, hükümcü, hükümcük, hükümken, hükümle, hükümlü, hükümse, hükümsüz

Köken

Arapça حٌكْمٌ (ħukm(un))‎

Kaynakça