hüküm

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın hüküm hükümler
Belirtme (-i) hükümü hükümleri
Yönelme (-e) hüküme hükümlere
Bulunma (-de) hükümde hükümlerde
Çıkma (-den) hükümden hükümlerden
Tamlayan hükümün hükümlerin

hüküm -mü

  1. (hukuk) yargı
  2. egemenlik, hâkimiyet
  3. değer, aynı veya benzer vasıf
  4. geçerlilik, önem
  5. karar

Söyleniş[düzenle]

IPA: /hyˈkym/

Heceleme[düzenle]

Heceleme: hü·küm

Kaynakça[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Örnekler[düzenle]

[1] Hükmü doğru ve pek de yerinde olamazdı. - F. R. Atay
[1] Sebebin hususiyeti, hükmün umumiyetine mânî değildir. (Ehl-i Sünnet, Fıkhî esas)
[3] Kocabaş Kazasker, gerçekten Sultan Mahmut'un göz bebeği hükmündeymiş. - R. N. Güntekin
[4] Bu işin ne hükmü var?

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

[1] hükümce, hükümcü, hükümcük, hükümken, hükümle, hükümlü, hükümse, hükümsüz

Köken[düzenle]

Arapça: حٌكْمٌ (ħukm(un))‎

Kaynakça[düzenle]