gondol

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: gon‧dol

Köken

Fransızca gondole (fr)

Ad

gondol (belirtme hâli gondolu, çoğulu gondollar)

Gondol (1)

1. (deniz taşıtları) Genellikle Venedik'te kullanılan, ayakta, kıç tarafta tek kürekle yürütülen, 10 metre uzunluğunda, yassı ve iki başı yukarıya kıvrık kayık.
2. (mutfak eşyaları) Genellikle söz ve nişanlarda kız tarafına içine şeker, çikolata vb. konularak armağan olarak verilen, kesme cam veya gümüşten, yayvan, kayık biçiminde tabak.

Çeviriler

çeviriler

• İngilizce: gondola (en)