erke

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe er --> erk

[düzenle]

erke (belirtme hâli erkeyi, çoğulu erkeler) -si

  1. (fizik) enerji
  2. (felsefe) pozitif bilimlerde başarma gücü, bir direnmeyi yenme gücü

Çekimleme[düzenle]

Deyimler[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "erke"

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

  1. naz, istigna ile terbiye olmuş

Kırım Tatarca[düzenle]

Ön ad[düzenle]

  1. şımarık

Kaynakça[düzenle]

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.
  • Sinanoğlu, Oktay (1978). Fiziksel Kimya Terimleri Sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.