ego

Türkçe

Köken

Latince ego (la)

Ad

ego (belirtme hâli egoyu, çoğulu egolar)

1. (felsefe) bir kişiliğini oluşturan temel öge, ben

   Örnek devlet adamı bence egosunun aleyhine özveride bulunabilen adamdır. - Haldun Taner

Çekimleme

ego adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	ego	egolar
belirtme	egoyu	egoları
yönelme	egoya	egolara
bulunma	egoda	egolarda
ayrılma	egodan	egolardan
tamlayan	egonun	egoların

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	egom	egolarım
belirtme	egomu	egolarımı
yönelme	egoma	egolarıma
bulunma	egomda	egolarımda
ayrılma	egomdan	egolarımdan
tamlayan	egomun	egolarımın
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	egon	egoların
belirtme	egonu	egolarını
yönelme	egona	egolarına
bulunma	egonda	egolarında
ayrılma	egondan	egolarından
tamlayan	egonun	egolarının
3.tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	egosu	egoları
belirtme	egosunu	egolarını
yönelme	egosuna	egolarına
bulunma	egosunda	egolarında
ayrılma	egosundan	egolarından
tamlayan	egosunun	egolarının
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	egomuz	egolarımız
belirtme	egomuzu	egolarımızı
yönelme	egomuza	egolarımıza
bulunma	egomuzda	egolarımızda
ayrılma	egomuzdan	egolarımızdan
tamlayan	egomuzun	egolarımızın
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	egonuz	egolarınız
belirtme	egonuzu	egolarınızı
yönelme	egonuza	egolarınıza
bulunma	egonuzda	egolarınızda
ayrılma	egonuzdan	egolarınızdan
tamlayan	egonuzun	egolarınızın
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	egosu egoları	egoları
belirtme	egosunu egolarını	egolarını
yönelme	egosuna egolarına	egolarına
bulunma	egosunda egolarında	egolarında
ayrılma	egosundan egolarından	egolarından
tamlayan	egosunun egolarının	egolarının

Çeviriler

çeviriler

• Danca: ego (da)
• Fince: minä (fi)
• Fransızca: égo (fr)
• İngilizce: ego (en)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "ego" maddesi

Latince

Söyleniş

• (Klasik Latince) IPA: /ˈe.ɡo/, /ˈe.ɡoː/

Ad

ego

1. ben