deşmek

Türkçe

Eylem

deşmek (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi deşer)

Kadın, yastık savaşı yaparken yastığını deşmiş (1)

1. yarıp içini çıkarmak
2. aşındırarak kazmak

Söyleniş

IPA^(anahtar): deʃˈmec

Heceleme

• Heceleme: deş‧mek

Çeviriler

çeviriler

• Azerice: deşmək (az)
• İbranice: לקדוח‎ (he) (likdoah), לתחקר‎ (he) (letakhker)

Kaynakça

Türk Dil Kurumuna göre "deşmek" maddesi

Türkmence

Eylem

deşmek

1. delmek

Kaynakça

• Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.