ceket

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi ژاكت‎ sözcüğünden devralındı, Fransızca jaquette sözcüğünden.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /dʒeˈcet/
• Heceleme: ce‧ket

Ad

ceket (belirtme hâli ceketi, çoğulu ceketler)

Ceket

1. (giyim) Erkeklerin ve kadınların giydiği, genellikle önden düğmeli, kalçayı örten, kollu üst giysisi.
   • "Ceketinin arkasındaki potlar, bugün mutlaka her zamandan çok ensesine binmişti." - Yakup Kadri Karaosmanoğlu
2. Şalvarın üst kısmı
   • Şalvarın üst kısmı var, buna ceket diyorlar. Pembe taftanın üzerine sırma ile dokunarak kıvrımlı kordelâ biçiminde desen yapılmıştır.

     — Ekmel İZDEM, 1944, Dünkü - Bugünkü Akhisar, s. 97, Ülkü Basımevi

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: Jacke (de) d
• Azerice: gödəkcə (az)
• Felemenkçe: jas (nl) e
• Fince: pikkutakki (fi)
• Fransızca: blouson (fr), jaquette (fr)
• İngilizce: jacket (en)
• İsveççe: kavaj (sv) g
• Türkmence: pencek (tk)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "ceket" maddesi