cebel

Türkçe

Ad

cebel (belirtme hâli cebeli, çoğulu cebeller)

1. (halk ağzı) sahipsiz, boş toprak
2. (doğa bilimi, yüzey bilimi) dağ
3. ekilmemiş tarla, ekime elverişli olmayan yer

Çekimleme

cebel adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	cebel	cebeller
belirtme	cebeli	cebelleri
yönelme	cebele	cebellere
bulunma	cebelde	cebellerde
ayrılma	cebelden	cebellerden
tamlayan	cebelin	cebellerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	cebelim	cebellerim
belirtme	cebelimi	cebellerimi
yönelme	cebelime	cebellerime
bulunma	cebelimde	cebellerimde
ayrılma	cebelimden	cebellerimden
tamlayan	cebelimin	cebellerimin
2. tekil (senin)
yalın	cebelin	cebellerin
belirtme	cebelini	cebellerini
yönelme	cebeline	cebellerine
bulunma	cebelinde	cebellerinde
ayrılma	cebelinden	cebellerinden
tamlayan	cebelinin	cebellerinin
3. tekil (onun)
yalın	cebeli	cebelleri
belirtme	cebelini	cebellerini
yönelme	cebeline	cebellerine
bulunma	cebelinde	cebellerinde
ayrılma	cebelinden	cebellerinden
tamlayan	cebelinin	cebellerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	cebelimiz	cebellerimiz
belirtme	cebelimizi	cebellerimizi
yönelme	cebelimize	cebellerimize
bulunma	cebelimizde	cebellerimizde
ayrılma	cebelimizden	cebellerimizden
tamlayan	cebelimizin	cebellerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	cebeliniz	cebelleriniz
belirtme	cebelinizi	cebellerinizi
yönelme	cebelinize	cebellerinize
bulunma	cebelinizde	cebellerinizde
ayrılma	cebelinizden	cebellerinizden
tamlayan	cebelinizin	cebellerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	cebeli	cebelleri
belirtme	cebelini	cebellerini
yönelme	cebeline	cebellerine
bulunma	cebelinde	cebellerinde
ayrılma	cebelinden	cebellerinden
tamlayan	cebelinin	cebellerinin

Çeviriler

çeviriler

• Fince: vuori (fi)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "cebel" maddesi