binek

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe

[düzenle]

binek (belirtme hâli bineği, çoğulu binekler)

  1. (taşıtlar) binmeye yarayan otomobil, at vb taşıt
    Tavlanın önünde seyisi bineğini tımar ederken başında dururdu. - N. Cumalı

Deyimler[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Ön ad[düzenle]

binek (karşılaştırma daha binek, üstünlük en binek)

  1. binmeye yarayan

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "binek"