ayıklamak
Görünüm
Türkçe
[düzenle]Köken
[düzenle]Eski Türkçe [alfabe isteniyor] (adırtlamak, “ayırmak, ayırt etmek”) fiilinden evrilmiştir. Bu fiil Eski Türkçe adırt (adırt, “ayırt, ayırma”) sözcüğünden Eski Türkçe +lA- (+lA-) ekiyle türetilmiştir.
Söyleniş
[düzenle]Eylem
[düzenle]ayıklamak (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi ayıklar)

- Bir şeyin içinden, işe yaramayan, gereksiz veya istenmeyen taneleri ayırıp çıkarmak, temizlemek
- Döndüğümde karımın mezarını dolduran otları, baldıranları kendi elimle ayıkladım. - A. Gündüz
- Bir görevde gereksiz görülenleri işinden ayırmak.
- (argo, cinsel ilişki) sikmek.
- (argo, şiddet) dövmek.
- (argo) okşamak.
- (argo) sevmek.
- (argo, suç) Soymak, dolandırmak.
- Ne yapsam .. Kimi ayıklasam hesapları yaparken bir parkın bankına otururum.— Mehmet KARTAL, 1997, “Bir Başkan Doğuyor”, Öküz, 42. sayı, s. 11
- Karı-koca mı çaldılar? - He ya. Baba çok ayıkladılar beni, çok ayıkladılar da boşver, olsun canları sağolsun.— Oktay GÜZELOĞLU, 1999, Yeni Şehir Mobilyaları, s. 71, Parantez Yayınları
Çekimleme
[düzenle]Deyimler
[düzenle]Kaynakça
[düzenle]- Nişanyan Sözlük'te: ayıklamak.
- Aktunç, Hulki (2001). Büyük Argo Sözlüğü, YKY, İstanbul. ISBN 975-363-864-7
Kategoriler:
- Eski Türkçe kökenli Türkçe sözcükler
- Eski Türkçe söz türlerinde anadil isteniyor
- Türkçe 4 heceli sözcükler
- Türkçe IPA okunuşu olan sözcükler
- Türkçe 3 heceli sözcükler
- Türkçe sözcükler
- Türkçe eylemler
- Türkçe argo
- Türkçede cinsel ilişki
- Türkçede şiddet
- Türkçede suç
- Türkçe mecmuadan tanıklıklar
- Türkçe kitaptan tanıklıklar