abes

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Osmanlı Türkçesi عبث, Arapça عَبَث (ʿabes̱)

Belirteç[düzenle]

abes

  1. gereksiz biçimde

Ön ad[düzenle]

abes

  1. gereksiz, yersiz, boş
    • Gönlümde sevgi bir tatlı hevesti. Sevgisiz yaşamak bence abesti. - E. B. Koryürek
  2. akla ve gerçeğe aykırı
    • Artık söylemekte bir mahzur olmadığından gizlemek abes." - Refik Halit Karay

Sözcük birliktelikleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "abes"

Kürtçe[düzenle]

Ön ad[düzenle]

abes

  1. abes, saçma

Kaynakça[düzenle]

  • Zana Farqînî - Ferhenga Kurdî-Turkî - 2007