أنعم
Görünüm
Arabic
[düzenle]Köken 1
[düzenle]Pronunciation 1
[düzenle]Eylem
[düzenle]أَنْعَمَ (ʾenʿame) IV, geniş zaman يُنْعِمُ (yünʿimü)
- güzelleştirmek, iyileştirmek
- bahşetmek (عَلىٰ (ʿalā) – üzerine)
Çekimleme
[düzenle]أَنْعَمَ
çekimi (biçim-IV sahih)| mastar الْمَصْدَر |
ʾinʿām | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ism-i fail اِسْم الْفَاعِل |
münʿim | |||||||||||
| ism-i meful اِسْم الْمَفْعُول |
münʿam | |||||||||||
| etken eylem الْفِعْل الْمَعْلُوم | ||||||||||||
| tekil الْمُفْرَد |
ikil الْمُثَنَّى |
çoğul الْجَمْع | ||||||||||
| 1. kişi الْمُتَكَلِّم |
2. kişi الْمُخَاطَب |
3. kişi الْغَائِب |
2. kişi الْمُخَاطَب |
3. kişi الْغَائِب |
1. kişi الْمُتَكَلِّم |
2. kişi الْمُخَاطَب |
3. kişi الْغَائِب | |||||
| geçmiş zaman الْمَاضِي |
eril الْمُذَكَّر |
ʾenʿamtü |
ʾenʿamte |
أَنْعَمَ ʾenʿame |
ʾenʿamtümā |
ʾenʿamā |
ʾenʿamnā |
ʾenʿamtüm |
ʾenʿamū | |||
| dişil الْمُؤَنَّث |
ʾenʿamti |
ʾenʿamet |
ʾenʿametā |
ʾenʿamtünne |
ʾenʿamne | |||||||
| geniş zaman الْمُضَارِع |
eril الْمُذَكَّر |
أُنْعِمُ ʾünʿimü |
tünʿimü |
yünʿimü |
tünʿimāni |
yünʿimāni |
nünʿimü |
tünʿimūne |
yünʿimūne | |||
| dişil الْمُؤَنَّث |
tünʿimīne |
tünʿimü |
tünʿimāni |
tünʿimne |
yünʿimne | |||||||
| geniş zaman mansub الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
eril الْمُذَكَّر |
أُنْعِمَ ʾünʿime |
tünʿime |
yünʿime |
tünʿimā |
yünʿimā |
nünʿime |
tünʿimū |
yünʿimū | |||
| dişil الْمُؤَنَّث |
tünʿimī |
tünʿime |
tünʿimā |
tünʿimne |
yünʿimne | |||||||
| geniş zaman meczum الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
eril الْمُذَكَّر |
أُنْعِمْ ʾünʿim |
tünʿim |
yünʿim |
tünʿimā |
yünʿimā |
nünʿim |
tünʿimū |
yünʿimū | |||
| dişil الْمُؤَنَّث |
tünʿimī |
tünʿim |
tünʿimā |
tünʿimne |
yünʿimne | |||||||
| emir الْأَمْر |
eril الْمُذَكَّر |
أَنْعِمْ ʾenʿim |
ʾenʿimā |
ʾenʿimū |
||||||||
| dişil الْمُؤَنَّث |
ʾenʿimī |
ʾenʿimne | ||||||||||
| edilgen eylem الْفِعْل الْمَجْهُول | ||||||||||||
| tekil الْمُفْرَد |
ikil الْمُثَنَّى |
çoğul الْجَمْع | ||||||||||
| 1. kişi الْمُتَكَلِّم |
2. kişi الْمُخَاطَب |
3. kişi الْغَائِب |
2. kişi الْمُwخَاطَب |
3. kişi الْغَائِب |
1. kişi الْمُتَكَلِّم |
2. kişi الْمُخَاطَب |
3. kişi الْغَائِب | |||||
| geçmiş zaman الْمَاضِي |
eril الْمُذَكَّر |
ʾünʿimtü |
ʾünʿimte |
أُنْعِمَ ʾünʿime |
ʾünʿimtümā |
ʾünʿimā |
ʾünʿimnā |
ʾünʿimtüm |
ʾünʿimū | |||
| dişil الْمُؤَنَّث |
ʾünʿimti |
ʾünʿimet |
ʾünʿimetā |
ʾünʿimtünne |
ʾünʿimne | |||||||
| geniş zaman الْمُضَارِع |
eril الْمُذَكَّر |
أُنْعَمُ ʾünʿamü |
tünʿamü |
yünʿamü |
tünʿamāni |
yünʿamāni |
nünʿamü |
tünʿamūne |
yünʿamūne | |||
| dişil الْمُؤَنَّث |
tünʿamīne |
tünʿamü |
tünʿamāni |
tünʿamne |
yünʿamne | |||||||
| geniş zaman mansub الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
eril الْمُذَكَّر |
أُنْعَمَ ʾünʿame |
tünʿame |
yünʿame |
tünʿamā |
yünʿamā |
nünʿame |
tünʿamū |
yünʿamū | |||
| dişil الْمُؤَنَّث |
tünʿamī |
tünʿame |
tünʿamā |
tünʿamne |
yünʿamne | |||||||
| geniş zaman meczum الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
eril الْمُذَكَّر |
أُنْعَمْ ʾünʿam |
tünʿam |
yünʿam |
tünʿamā |
yünʿamā |
nünʿam |
tünʿamū |
yünʿamū | |||
| dişil الْمُؤَنَّث |
tünʿamī |
tünʿam |
tünʿamā |
tünʿamne |
yünʿamne | |||||||
Telaffuz 2
[düzenle]Ad
[düzenle]أَنْعُم (ʾenʿum) ç
- نِعْمَة (niʿme) sözcüğünün çoğul çekimi
Köken 2
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]Ön ad
[düzenle]أَنْعَم (ʾenʿam)
Çekimleme
[düzenle]أَنْعَم (ʾenʿam) ön ad çekimi
| tekil | eril | dişil | ||
|---|---|---|---|---|
| basit tekil gayrimunsarıf | tekil invariable | |||
| belirtisiz | belirtili | belirtisiz | belirtili | |
| ölçüsüz | أَنْعَم ʾenʿam |
الْأَنْعَم el-ʾenʿam |
نُعْمَى nuʿmā |
النُّعْمَى en-nuʿmā |
| yalın | أَنْعَمُ ʾenʿamü |
الْأَنْعَمُ el-ʾenʿamü |
نُعْمَى nuʿmā |
النُّعْمَى en-nuʿmā |
| belirtme | أَنْعَمَ ʾenʿame |
الْأَنْعَمَ el-ʾenʿame |
نُعْمَى nuʿmā |
النُّعْمَى en-nuʿmā |
| tamlayan | أَنْعَمَ ʾenʿame |
الْأَنْعَمِ el-ʾenʿami |
نُعْمَى nuʿmā |
النُّعْمَى en-nuʿmā |
| ikil | eril | dişil | ||
| belirtisiz | belirtili | belirtisiz | belirtili | |
| ölçüsüz | أَنْعَمَيْن ʾenʿameyn |
الْأَنْعَمَيْن el-ʾenʿameyn |
نُعْمَيَيْن nuʿmeyeyn |
النُّعْمَيَيْن en-nuʿmeyeyn |
| yalın | أَنْعَمَانِ ʾenʿamāni |
الْأَنْعَمَانِ el-ʾenʿamāni |
نُعْمَيَانِ nuʿmeyāni |
النُّعْمَيَانِ en-nuʿmeyāni |
| belirtme | أَنْعَمَيْنِ ʾenʿameyni |
الْأَنْعَمَيْنِ el-ʾenʿameyni |
نُعْمَيَيْنِ nuʿmeyeyni |
النُّعْمَيَيْنِ en-nuʿmeyeyni |
| tamlayan | أَنْعَمَيْنِ ʾenʿameyni |
الْأَنْعَمَيْنِ el-ʾenʿameyni |
نُعْمَيَيْنِ nuʿmeyeyni |
النُّعْمَيَيْنِ en-nuʿmeyeyni |
| çoğul | eril | dişil | ||
| sahih eril çoğul; basit cem'-i mükesser gayrimunsarıf | sahih dişil çoğul | |||
| belirtisiz | belirtili | belirtisiz | belirtili | |
| ölçüsüz | أَنْعَمِين; أَنَاعِم ʾenʿamīn; ʾenāʿim |
الْأَنْعَمِين; الْأَنَاعِم el-ʾenʿamīn; el-ʾenāʿim |
نُعْمَيَات nuʿmeyāt |
النُّعْمَيَات en-nuʿmeyāt |
| yalın | أَنْعَمُونَ; أَنَاعِمُ ʾenʿamūne; ʾenāʿimü |
الْأَنْعَمُونَ; الْأَنَاعِمُ el-ʾenʿamūne; el-ʾenāʿimü |
نُعْمَيَاتٌ nuʿmeyātün |
النُّعْمَيَاتُ en-nuʿmeyātü |
| belirtme | أَنْعَمِينَ; أَنَاعِمَ ʾenʿamīne; ʾenāʿime |
الْأَنْعَمِينَ; الْأَنَاعِمَ el-ʾenʿamīne; el-ʾenāʿime |
نُعْمَيَاتٍ nuʿmeyātin |
النُّعْمَيَاتِ en-nuʿmeyāti |
| tamlayan | أَنْعَمِينَ; أَنَاعِمَ ʾenʿamīne; ʾenāʿime |
الْأَنْعَمِينَ; الْأَنَاعِمِ el-ʾenʿamīne; el-ʾenāʿimi |
نُعْمَيَاتٍ nuʿmeyātin |
النُّعْمَيَاتِ en-nuʿmeyāti |
Kaynakça
[düzenle]- Wehr, Hans (1979), “أنعم”, J. Milton Cowan, A Dictionary of Modern Written Arabic [Modern Yazılı Arapçanın Sözlüğü], 4. baskı, Ithaca, NY: Spoken Language Services →ISBN
Kategoriler:
- ن ع م kökünden türetilmiş Arapça sözcükler
- Arapça IPA okunuşu olan sözcükler
- Arapça sözcükler
- Arapça eylemler
- Arapça biçim-IV eylemler
- Arapça birleşimlerine göre sahih eylemler
- Arapça sahih biçim-IV eylemler
- Arapça sahih eylemler
- Arapça tam edilgen eylemler
- Arapça geçişli eylemler
- Arapça çekimli adlar
- Arapça ön adlar
- Arapça basit gayrimunsarıf tekil ön adlar
- Arapça değişmez tekil ön adlar
- Arapça sahih eril çoğul ön adlar
- Arapça basit gayrimunsarıf cem'-i mükesser ön adlar
- Arapça sahih dişil çoğul ön adlar