ülev

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

ülev (belirtme hâli ülevi, çoğulu ülevler)

  1. (hukuk) türe, adalet, hak
[2] türenin, tüzenin gerektirdiği veya birine ayırdığı şey, kazanç
[3] dava veya iddiada gerçeğe uygunluk, doğruluk.
[4] verilmiş emekten doğan manevi yetki.
[5] pay
[6] emek karşılığı ücret

Örnekler[düzenle]

[1] Ülevden ayrılmamalı.
[2] Üstelik türel tatil olduğu için ülev sahipleri bekleşirler. -B. Felek.
[3] Bu davada ülev görmüyorum.
[4] Ana ülevi ödenmez
[5] Makas ülevi. Komşu ülevi.

İlgili sözcükler[düzenle]

[1] ülevce (hakça)
[2] ülevli (haklı)
[3] ülevsiz (haksız)
[4] ülevci (hakem)
[5] ülevcilik (hakemlik)

Kaynakça[düzenle]

Çeviriler[düzenle]