ödün
![]() |
Ayrıca bakınız: odun |
Türkçe
[değiştir]Ad
[değiştir]ödün (belirtme hâli ödünü, çoğulu ödünler) ödün -nü ödün (belirtme hâli ödünü, çoğulu ödünler)
- [1] uzlaşmaya varabilmek için hak, istek veya savların bir bölümünden, karşı taraf yararına vazgeçme
- Kalabalığa verilen her ödün, verenleri kendi benliğinden, kişiliğinden uzaklaştırıyor. - N. Cumalı
Köken
[değiştir]- [1] Eski Türkçe ötemek > ötnü > ötünç
Eş anlamlılar
[değiştir]Birleşik eylemler
[değiştir]- [1] ödün vermek