kabiliyet

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi كابلیت‎, Arapça قَابِلِيَّة‎ (ḳābiliyye).

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /kaː.bi.ɫi.ˈjet/
• Heceleme: ka‧bi‧li‧yet

Ad

kabiliyet (belirtme hâli kabiliyeti, çoğulu kabiliyetler)

1. Kişinin bir şeyi anlama veya yapabilme vasfı

    Bence şâirin asıl sanatı ruh anlarını ifade etmek hususundaki kabiliyetidir. — A. H. Çelebi

Çekimleme

kabiliyetin çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	kabiliyet	kabiliyetler
belirtme	kabiliyeti	kabiliyetleri
yönelme	kabiliyete	kabiliyetlere
bulunma	kabiliyette	kabiliyetlerde
ayrılma	kabiliyetten	kabiliyetlerden
tamlayan	kabiliyetin	kabiliyetlerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	kabiliyetim	kabiliyetlerim
belirtme	kabiliyetimi	kabiliyetlerimi
yönelme	kabiliyetime	kabiliyetlerime
bulunma	kabiliyetimde	kabiliyetlerimde
ayrılma	kabiliyetimden	kabiliyetlerimden
tamlayan	kabiliyetimin	kabiliyetlerimin
2. tekil (senin)
yalın	kabiliyetin	kabiliyetlerin
belirtme	kabiliyetini	kabiliyetlerini
yönelme	kabiliyetine	kabiliyetlerine
bulunma	kabiliyetinde	kabiliyetlerinde
ayrılma	kabiliyetinden	kabiliyetlerinden
tamlayan	kabiliyetinin	kabiliyetlerinin
3. tekil (onun)
yalın	kabiliyeti	kabiliyetleri
belirtme	kabiliyetini	kabiliyetlerini
yönelme	kabiliyetine	kabiliyetlerine
bulunma	kabiliyetinde	kabiliyetlerinde
ayrılma	kabiliyetinden	kabiliyetlerinden
tamlayan	kabiliyetinin	kabiliyetlerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	kabiliyetimiz	kabiliyetlerimiz
belirtme	kabiliyetimizi	kabiliyetlerimizi
yönelme	kabiliyetimize	kabiliyetlerimize
bulunma	kabiliyetimizde	kabiliyetlerimizde
ayrılma	kabiliyetimizden	kabiliyetlerimizden
tamlayan	kabiliyetimizin	kabiliyetlerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	kabiliyetiniz	kabiliyetleriniz
belirtme	kabiliyetinizi	kabiliyetlerinizi
yönelme	kabiliyetinize	kabiliyetlerinize
bulunma	kabiliyetinizde	kabiliyetlerinizde
ayrılma	kabiliyetinizden	kabiliyetlerinizden
tamlayan	kabiliyetinizin	kabiliyetlerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	kabiliyeti	kabiliyetleri
belirtme	kabiliyetini	kabiliyetlerini
yönelme	kabiliyetine	kabiliyetlerine
bulunma	kabiliyetinde	kabiliyetlerinde
ayrılma	kabiliyetinden	kabiliyetlerinden
tamlayan	kabiliyetinin	kabiliyetlerinin

Eş anlamlılar

• istidat, kapasite, yetenek

Türetilmiş kavramlar

• kabiliyetçe,
• kabiliyetçik,
• kabiliyetken,
• kabiliyetle,
• kabiliyetli,
• kabiliyetse,
• kabiliyetsiz

Çeviriler

kabiliyet

• Almanca: Begabung (de) d, Fähigkeit (de) d
• Arapça: قَابِلِيَّة‎ (ar) d (ḳābiliyye)
• İngilizce: ability (en), skill (en)
• İsveççe: förmåga (sv) g
• Türkçe:

  Osmanlı Türkçe: كابلیت‎ (ota)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "kabiliyet".
  TDK Özel Sözlük'te: kabiliyet"