uydu

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): ujˈdu, (çoğulu) ujduˈlaɾ
• Heceleme: uy‧du

Ad

Mars'ın uydusu Phobos (1)

Uydu (2)

uydu (belirtme hâli uyduyu, çoğulu uydular)

1. (gök bilimi) Bir gezegenin çekiminde bulunarak onun çevresinde dolanan daha küçük gezegen; peyk
2. (araçlar) Türlü amaçlarla yerden fırlatılan ve genellikle kapalı bir yörünge çizerek yer çevresinde dolanan araç

Ön ad

uydu (karşılaştırma daha uydu, üstünlük en uydu)

1. (mecaz) İşlerini ve davranışlarını daha güçlü birinin isteğine uyduran kişi veya kurum

Eylem

uydu

1. uymak (eylem) sözcüğünün bildirme kipi belirli geçmiş zaman basit üçüncü tekil şahıs olumlu çekimi

Sözcük birliktelikleri

1. uydu anteni, uydu görüntüsü, uydu kent

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: Trabant (de) e, Mond (de) e; Satellit (de) e
• Azerice: peyk (az)
• Fince: kuu (fi)
• Fransızca: satellite naturel (fr)
• İngilizce: moon (en); [1, 2] satellite (en)
• İspanyolca: satélite (es) e
• Macarca: műhold (hu)
• Tatarca: iärçen (tt), yuldaş (tt)

Söyleniş

• IPA^(anahtar): ujˈdu
• Heceleme: uy‧du

Karşıt anlamlılar

1. uymadı

Kaynakça

Türk Dil Kurumuna göre "uydu" maddesi