takat

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi طاقت‎ (tâkat) sözcüğünden devralındı, Arapça طَاقَة‎ (ṭāḳa) sözcüğünden.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /taːkatʲ/

Ad

takat (belirtme hâli takati, çoğulu takatler)

1. (fizik) bir şeyi yapabilme, başarabilme gücü, güç, hâl, derman, kuvvet

   Hareket edebilecek ne vasıtamız ne takatimiz vardı. - A. Gündüz

Çekimleme

takatin çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	takat	takatler
belirtme	takati	takatleri
yönelme	takate	takatlere
bulunma	takatte	takatlerde
ayrılma	takatten	takatlerden
tamlayan	takatin	takatlerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	takatim	takatlerim
belirtme	takatimi	takatlerimi
yönelme	takatime	takatlerime
bulunma	takatimde	takatlerimde
ayrılma	takatimden	takatlerimden
tamlayan	takatimin	takatlerimin
2. tekil (senin)
yalın	takatin	takatlerin
belirtme	takatini	takatlerini
yönelme	takatine	takatlerine
bulunma	takatinde	takatlerinde
ayrılma	takatinden	takatlerinden
tamlayan	takatinin	takatlerinin
3. tekil (onun)
yalın	takati	takatleri
belirtme	takatini	takatlerini
yönelme	takatine	takatlerine
bulunma	takatinde	takatlerinde
ayrılma	takatinden	takatlerinden
tamlayan	takatinin	takatlerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	takatimiz	takatlerimiz
belirtme	takatimizi	takatlerimizi
yönelme	takatimize	takatlerimize
bulunma	takatimizde	takatlerimizde
ayrılma	takatimizden	takatlerimizden
tamlayan	takatimizin	takatlerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	takatiniz	takatleriniz
belirtme	takatinizi	takatlerinizi
yönelme	takatinize	takatlerinize
bulunma	takatinizde	takatlerinizde
ayrılma	takatinizden	takatlerinizden
tamlayan	takatinizin	takatlerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	takati	takatleri
belirtme	takatini	takatlerini
yönelme	takatine	takatlerine
bulunma	takatinde	takatlerinde
ayrılma	takatinden	takatlerinden
tamlayan	takatinin	takatlerinin