İçeriğe atla

sabi

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: sabí

Türkçe

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Arapça صبي‎ (ṣabiyy, “çocuk”) sözcüğünden.

sabi (belirtme hâli sabiyi, çoğulu sabiler)

  1. Küçük çocuk.
    • "İki yaşında bir sabi masumluğuyla annemin yanına gidecek ve dizlerine kapanacaktır." - Yakup Kadri Karaosmanoğlu

Çekimleme

[düzenle]
sabinin çekimlemesi
hâl tekil çoğul
yalın sabi sabiler
belirtme sabiyi sabileri
yönelme sabiye sabilere
bulunma sabide sabilerde
ayrılma sabiden sabilerden
tamlayan sabinin sabilerin
kişi tekil çoğul
1. tekil (benim)
yalın sabim sabilerim
belirtme sabimi sabilerimi
yönelme sabime sabilerime
bulunma sabimde sabilerimde
ayrılma sabimden sabilerimden
tamlayan sabimin sabilerimin
2. tekil (senin)
yalın sabin sabilerin
belirtme sabini sabilerini
yönelme sabine sabilerine
bulunma sabinde sabilerinde
ayrılma sabinden sabilerinden
tamlayan sabinin sabilerinin
3. tekil (onun)
yalın sabisi sabileri
belirtme sabisini sabilerini
yönelme sabisine sabilerine
bulunma sabisinde sabilerinde
ayrılma sabisinden sabilerinden
tamlayan sabisinin sabilerinin
1. çoğul (bizim)
yalın sabimiz sabilerimiz
belirtme sabimizi sabilerimizi
yönelme sabimize sabilerimize
bulunma sabimizde sabilerimizde
ayrılma sabimizden sabilerimizden
tamlayan sabimizin sabilerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın sabiniz sabileriniz
belirtme sabinizi sabilerinizi
yönelme sabinize sabilerinize
bulunma sabinizde sabilerinizde
ayrılma sabinizden sabilerinizden
tamlayan sabinizin sabilerinizin
3. çoğul (onların)
yalın sabisi sabileri
belirtme sabisini sabilerini
yönelme sabisine sabilerine
bulunma sabisinde sabilerinde
ayrılma sabisinden sabilerinden
tamlayan sabisinin sabilerinin

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

sabi sübyan

Kaynakça

[düzenle]
  • Nişanyan Sözlük'te: sabi.

Sarduca

[düzenle]

sabi

  1. tuz