otelci
Görünüm
Türkçe
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]- Heceleme: o‧tel‧ci
Köken
[düzenle]Ad
[düzenle]otelci (belirtme hâli otelci, çoğulu otelciler)
- (meslekler) otel sahibi kimse.
- Anadolu'nun bu küçücük nahiyesinde bir İsviçre köyünün konforunu yaratan adamı görmek merakıyla; küçük bir masanın önünde, sandalyeye oturmadan, reverans eder gibi bükülmüş, yolcu kağıtlarını dolduran otelciye: - Bu otelin sahibi siz misiniz? diye sordu. Genç adam kafasını kaldırmadan: - Evet, benim, dedi.— Sait Faik Abasıyanık, 1935, “Meserret Oteli”, Varlık, 45. sayı
- Otelci dediğin dışardan gelenin yolunu gözler, ama Mürşit hiç dayanamıyor bunlara; uzak köylerden gelen garibanlar, dertliler, ezikler neyse de, İstanbul'dan gelenlere tahammülü yok hiç.— Ayfer Tunç, 2014, Dünya Ağrısı, s. 147, Can Sanat Yayınları
- (meslekler) Otel işleten kimse.
Çekimleme
[düzenle]Kaynakça
[düzenle]Türk Dil Kurumuna göre "otelci" maddesi
Çeviriler
[düzenle]çeviriler