İçeriğe atla

otelci

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: o‧tel‧ci

Köken

[düzenle]

otel + -ci

otelci (belirtme hâli otelci, çoğulu otelciler)

  1. (meslekler) otel sahibi kimse.
    • Anadolu'nun bu küçücük nahiyesinde bir İsviçre köyünün konforunu yaratan adamı görmek merakıyla; küçük bir masanın önünde, sandal­yeye oturmadan, reverans eder gibi bükülmüş, yolcu kağıtlarını dolduran otelciye: - Bu otelin sahibi siz misiniz? diye sordu. Genç adam kafasını kaldırmadan: - Evet, benim, dedi.
      — Sait Faik Abasıyanık, 1935, “Meserret Oteli”, Varlık, 45. sayı
    • Otelci dediğin dışardan gelenin yolunu gözler, ama Mürşit hiç dayanamıyor bunlara; uzak köylerden gelen garibanlar, dertliler, ezikler neyse de, İstanbul'dan gelenlere tahammülü yok hiç.
      — Ayfer Tunç, 2014, Dünya Ağrısı, s. 147, Can Sanat Yayınları
  2. (meslekler) Otel işleten kimse.

Çekimleme

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]

Türk Dil Kurumuna göre "otelci" maddesi

Çeviriler

[düzenle]