İçeriğe atla

nur

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: Nur

Türkçe

[değiştir]

Köken

[değiştir]

Osmanlı Türkçesi نور(nûr) sözcüğünden devralındı, Osmanlı Türkçesi sözcük Arapça نُور(nūr) sözcüğünden gelmektedir.

Söyleniş

[değiştir]
  • Heceleme: nur

nur (belirtme hâli nuru, çoğulu nurlar)

  1. aydınlık, ışık, parıltı
  2. (din) ilahî bir güç tarafından gönderildiğine inanılan parlaklık
    Kuru Kadı okurken önündeki mezarın bir yeşil nurla tutuştuğunu gördü. - Ömer Seyfettin

Atasözleri

[değiştir]

Deyimler

[değiştir]

Çeviriler

[değiştir]

Kaynakça

[değiştir]

Azerice

[değiştir]

Köken

[değiştir]

Arapça نُور(nūr) sözcüğünden.

nur

  1. (din) nur

Gagavuzca

[değiştir]

Köken

[değiştir]

Arapça نُور(nūr) sözcüğünden.

nur

  1. (din) nur

Kaynakça

[değiştir]
  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Özbekçe

[değiştir]

Köken

[değiştir]

Arapça نُور(nūr) sözcüğünden.

nur

  1. (fizik) ışın, şua
  2. (optik) tayf

Tatarca

[değiştir]

Köken

[değiştir]

Arapça نُور(nūr) sözcüğünden.

nur

  1. (din) nur