nihai

Türkçe

Köken

Arapça نِهَائِي‎ (nihāʾī)

Söyleniş

• Heceleme: ni‧ha‧i

Ön ad

nihai (karşılaştırma daha nihai, üstünlük en nihai)

1. (psikoloji) işi sona erdiren, işi kesen

Eş anlamlılar

• son, sonuncu

Sözcük birliktelikleri

• nihai karar, nihai mal

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "nihai" maddesi