merhum

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi مرحوم‎, Arapça مَرْحُوم‎ (marḥūm).

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /meɾˈhum/
• Heceleme: mer‧hum

Eş anlamlılar

• rahmetli, rahmetlik

Ad

merhum (belirtme hâli merhumu, çoğulu merhumlar)

1. (İslâm) Ölmüş Müslüman erkek

Çekimleme

merhum adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	merhum	merhumlar
belirtme	merhumu	merhumları
yönelme	merhuma	merhumlara
bulunma	merhumda	merhumlarda
ayrılma	merhumdan	merhumlardan
tamlayan	merhumun	merhumların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	merhumum	merhumlarım
belirtme	merhumumu	merhumlarımı
yönelme	merhumuma	merhumlarıma
bulunma	merhumumda	merhumlarımda
ayrılma	merhumumdan	merhumlarımdan
tamlayan	merhumumun	merhumlarımın
2. tekil (senin)
yalın	merhumun	merhumların
belirtme	merhumunu	merhumlarını
yönelme	merhumuna	merhumlarına
bulunma	merhumunda	merhumlarında
ayrılma	merhumundan	merhumlarından
tamlayan	merhumunun	merhumlarının
3. tekil (onun)
yalın	merhumu	merhumları
belirtme	merhumunu	merhumlarını
yönelme	merhumuna	merhumlarına
bulunma	merhumunda	merhumlarında
ayrılma	merhumundan	merhumlarından
tamlayan	merhumunun	merhumlarının
1. çoğul (bizim)
yalın	merhumumuz	merhumlarımız
belirtme	merhumumuzu	merhumlarımızı
yönelme	merhumumuza	merhumlarımıza
bulunma	merhumumuzda	merhumlarımızda
ayrılma	merhumumuzdan	merhumlarımızdan
tamlayan	merhumumuzun	merhumlarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	merhumunuz	merhumlarınız
belirtme	merhumunuzu	merhumlarınızı
yönelme	merhumunuza	merhumlarınıza
bulunma	merhumunuzda	merhumlarınızda
ayrılma	merhumunuzdan	merhumlarınızdan
tamlayan	merhumunuzun	merhumlarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	merhumu	merhumları
belirtme	merhumunu	merhumlarını
yönelme	merhumuna	merhumlarına
bulunma	merhumunda	merhumlarında
ayrılma	merhumundan	merhumlarından
tamlayan	merhumunun	merhumlarının

Dişili

• merhume

Üst kavramlar

• Müslüman erkek

Türetilmiş kavramlar

• merhumca, merhumken, merhumla, merhumlu, merhumsa, merhumsuz

Çeviriler

merhum

• Arapça: مَرْحُوم‎ (ar) e (marḥūm)
• Azerice: mərhum (az)
• Osmanlı Türkçesi: مرحوم‎
• Tatarca: märxüm (tt)

Ön ad

merhum (karşılaştırma daha merhum, üstünlük en merhum)

1. (İslâm) Ölmüş bir Müslüman'dan söz edilirken "Allah'ın rahmetine kavuşmuş" anlamında kullanılır.

   Rahmetli Sâlih Bey'i sık sık câmiye giderken görüyorduk.

Çeviriler

merhum

• Arapça: مَرْحُوم‎ (ar) e (marḥūm)
• Azerice: mərhum (az)
• Osmanlı Türkçesi: مرحوم‎
• Tatarca: märxüm (tt)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "merhum" maddesi