müstahak

Türkçe

Ön ad

müstahak (karşılaştırma daha müstahak, üstünlük en müstahak)

1. (') Hak etmiş, hak kazanmış
2. (') kazanmış

Karşıt anlamlılar

1. layık

Türkçe

Ad

müstahak (belirtme hâli müstahağı, çoğulu müstahaklar)

1. Bir kimsenin müstahak olduğu ceza.

Sözcük birliktelikleri

1. müstahak olmak

Köken

Arapça musta§a®® (ar) (musta§a®®)

Kaynakça

TDK Sözlüğü

Çeviriler

çeviriler

• Azerice: müstəhəq (az)