kısık

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] Kısılmış olan
[2] (ses için) Boğuk, güçlükle çıkan
[3] (göz kapakları için) Hafifçe aralanmış, yumulmuş olan
[4] Bir kıvrımı keserek iki yandaki çukurlukları birleştiren, dar ve boğaz biçimindeki koyak, dar boğaz, klüz

Köken[düzenle]

[1] Türkçe

Türk lehçeleri[düzenle]

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] Sık, kısık ses

Kaynakça[düzenle]

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.


Kaynakça[düzenle]