kâmil

Ayrıca bakınız: Kamil, Kâmil

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi كامل‎, Arapça كَامِل‎ (kāmil).

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /kʲaː.ˈmiɫ/
• Heceleme: kâ‧mil

Ön ad

kâmil (karşılaştırma daha kâmil, üstünlük en kâmil)

1. ağırbaşlı, eksiksiz, erişkin, mükemmel, yetkin

Kelime birliktelikleri

• insan-ı kâmil

Çeviriler

kâmil

• Arapça: كَامِل‎ (ar) e (kāmil)
• Türkçe:

  Osmanlı Türkçe: كامل‎ (ota)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "kâmil" maddesi