guru

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: gu‧ru

Köken

Sanskritçe

Ad

guru (belirtme hâli guruyu, çoğulu gurular)

1. (Budizm, Hinduizm, Sihizm) Brahmacı eğitimde yüksek kasttan gençleri ve öğrencileri yetiştiren, manevî gücünün en yüksek noktada olduğuna inanılan kimse
   • Aradığı şey herhalde ülkesinde olmadığı için, bunlar­dan biri kalkıp ta Tibet'e kadar giderek bir guru ile tanışmış, fakat geri dönerken İran'da cüzdanını çarptırmıştı.

     — İhsan Oktay ANAR, 1997, “Gerçeği Arayanlar”, Öküz, 37. sayı, s. 17
2. pir

Çeviriler

guru

• Almanca: Guru (de) e
• İngilizce: guru (en)