gazel
Görünüm
Türkçe
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]- Heceleme: ga‧zel
Köken
[düzenle]Ad
[düzenle]gazel (belirtme hâli gazeli, çoğulu gazeller)

- (şiir) Divan edebiyatında 5-10 beyit arasında değişen, ilk beytinin dizeleri birbiriyle, sonraki beyitlerinin ikinci dizeleri birinci beyitle uyaklı, genellikle lirik konularda yazılan nazım biçimi.
- "O mecmuadaki gazelleri yüksek sesle okurken eski şiir lehçemizdeki beliğ ve rindane edaların zevkine varıyorum." - Yahya Kemal Beyatlı
- (müzik) klasik Türk müziğinde belli bir kurala bağlı olmadan bir kişi tarafından sazlardan birinin eşliğinde söylenen, söyleyenin ses gücünü göstermesine de olanak veren müzik eseri
- Onun için bir yaz gecesini dolduran bir gazel, belki musikiden ayrı denecek kadar hususî şekilde güzel bir şeydi.— 2022, Ahmet Hamdi TANPINAR, Huzur, 39. baskı, Dergâh Yayınları, s. 159
- (halk ağzı) Sonbaharda kuruyup dökülen ağaç yaprağı.
- At yorgun adımlarla gazelleri ezerken kız örgülerini çözdü, seyrelmiş beyaz saçları, oğlağın kırmızı tülü hafif hafif uçuştu.— 2025, Sürem, “Rıdvan Hatun”, Notos Öykü, 104. sayı, s. 92