gömmek

Türkçe

Heceleme

• Heceleme: göm‧mek

Eylem

gömmek (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi gömer)

Tabutu toprağın altına gömdüler (1). Adamı mezarlığa gömdüler (2)

Adam, ayaklarını kara gömmüş (5)

1. yerin altına koyarak üstünü toprakla örtmek
2. (ölüm) bir ölüyü toprağın içine yerleştirmek, defnetmek
   • Onu kalenin yanındaki küçük mezarlığa, bir zeytin ağacının yanına gömdüler. - Halikarnas Balıkçısı
3. bir cenazeyi kaldırmak
   • Gözlerini sıktı ve dört gün evvel refikasını gömdüğünü ağlayarak söyledi. - A. H. Müftüoğlu
4. birinin cenaze törenine katılmak
5. bir nesnenin içine yerleştirmek, batırmak
   • Ben annemin çarşafına kafamı gömdüm. - S. F. Abasıyanık
6. birinden daha çok yaşamak
   • Sen bu sağlam bünye ile daha pek çok kimseyi gömersin.
7. hızlı bir şekilde yemek
   • Öğlen üç lahmacun gömdüm.
8. birini aşağılamak veya aşağılar tarzda eleştirmek
   • Bu hocayı da çok gömüyorlar ama ön yargılı olmamak lazım.

Atasözleri

• deve kuşu gibi başını yere gömmek

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: begraben (de)
• Azerice: gömmək (az)
• Eski Türkçe: külimek‎ (otk) (külimek), kömmek‎ (otk) (kömmek)
• İngilizce: burry (en), inter (en)
• İsveççe: begrava (sv), jordfästa (sv), gravsätta (sv)
• Karaçay Balkarca: köm (krc)
• Norveççe: begrave (no)
• Türkmence: gömmek (tk)

Türkmence

Eylem

gömmek

1. Gömmek
2. bir şeyin üzerini örtmek

Kaynakça

• Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.